క్షమించడం ఎందుకు గొప్పదో సీతాదేవి హనుమంతుడికి చెప్పిన కథ

లంకలో సీతాదేవిని కలిసిన తర్వాత హనుమంతుడు ఒక కథ విన్నాడు. ఆ కథ క్షమించడం గురించి. ఈ కథ చెప్పింది సీతాదేవి.

సీతను రాక్షస స్త్రీలు ఇబ్బంది పెడుతుండటం హనుమంతుడు చూశాడు. వారిని చంపేస్తానని అతను అన్నాడు. అప్పుడు సీత ఒక కథ చెప్పింది. "ఈ కథ విను. తర్వాత నువ్వే నిర్ణయం తీసుకో" అని చెప్పింది.

కథ ఇలా ఉంది. అడవిలో ఒక బాటసారిని పులి తరుముతుంది. తప్పించుకోవడానికి అతను పెద్ద చెట్టు ఎక్కుతాడు. అక్కడ పైన ఒక పెద్ద ఎలుగుబంటి కనిపిస్తుంది. కింద పులి ఉంది.

"నువ్వు నన్ను ఆశ్రయం కోరావు. అందుకే నేను నిన్ను ఏమీ చేయను. పులి వెళ్లిపోయే వరకు హాయిగా ఇక్కడ ఉండు" అని ఎలుగుబంటి చెబుతుంది. పులి వెళ్లదు. అలసటతో బాటసారి నిద్రపోతాడు. కింద పడబోతుండగా ఎలుగుబంటి అతన్ని పట్టుకుంటుంది.

అప్పుడు పులి బాటసారికి ఒక ప్రతిపాదన చేస్తుంది. "నిద్రపోతున్న ఎలుగుబంటిని కిందకు తోసేయ్. నేను దాన్ని తిని వెళ్లిపోతాను. తర్వాత నువ్వు దిగి వెళ్లిపో" అని చెబుతుంది. బాటసారి ఎలుగుబంటిని కిందకు తోసేయడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. కానీ ఎలుగుబంటి మరో కొమ్మను పట్టుకుని తేరుకుంటుంది.

అప్పుడు పులి ఎలుగుబంటితో అంటుంది. "చూశావా? అతను నిన్ను చంపాలని చూశాడు. ఇప్పుడు అతన్ని కిందకు తోసేయ్. నేను అతన్ని తినేస్తాను" అని చెబుతుంది. దానికి ఎలుగుబంటి ఇలా బదులిస్తుంది. "అతను నన్ను ఆశ్రయం కోరాడు. అతను నాకు అపకారం తలపెట్టినంత మాత్రాన నేను నా గుణం ఎందుకు పోగొట్టుకోవాలి? క్షమించడం నా గుణం" అని చెబుతుంది. చివరికి పులి వెళ్లిపోతుంది. బాటసారి చెట్టు దిగి వెళ్లిపోతాడు.

ఈ కథ విన్న తర్వాత హనుమంతుడు పశ్చాత్తాపం చెందాడు. "అలా ఎందుకు ఆలోచించాను" అని అనుకున్నాడు. రాక్షస స్త్రీలను చంపాలనే నిర్ణయం మార్చుకున్నాడు.

కథ చివరి సందేశం ఇది. అపకారం తలపెట్టిన వారిని క్షమించి వదిలేయాలి. దాని వల్ల వారిలో పశ్చాత్తాపం కలుగుతుంది. మనకు మనశ్శాంతి దొరుకుతుంది.